Category Archives: POLITICAL

To the Resigned

I hate the resigned!

I hate the resigned, like I hate the filthy, like I hate layabouts!

I hate resignation! I hate filthiness, I hate inaction.

I feel for the sick man bent under some malignant fever; I hate the imaginary sick man that a little bit of will would set on his feet.

I feel for the man in chains, surrounded by guards, crushed under the weight of irons and the many.

I hate soldiers who are bent by the weight of braids and three stars; the workers who are bent under the weight of capital.

I love the man who says what he feels wherever he is; I hate the believer in voting perpetually seeking conquest by the majority.

I love the savant crushed under the weight of scientific research; I hate the individual who bends his body under the weight of an unknown power, of some “X,” of a god,

I hate, I say, all those who, surrendering to others through fear or resignation a part of their power as men, not only keep their heads down, but make me, and those I love, keep our heads down, too through the weight of their frightful collaboration or their idiotic inertia.

I hate them; yes I hate them, because for my part, I feel it. I don’t bow before the officer’s braid, the mayor’s sash, the gold of the capitalist, morality or religion. For a long time I have known that all of these things are just baubles that we can break like glass…I bend beneath the weight of the resignation of others. O how I hate resignation!

I love life.

I want to live, not in a petty way like those who only satisfy some of their muscles, their nerves, but in a big way, satisfying facial muscles as well as calves, my back as well as my brain.

I don’t want to trade a portion of now for a fictive portion of tomorrow. I don’t want to surrender anything of the present for the wind of the future.

I don’t want to bend anything of myself under the words “fatherland,” “God,” “ honor.” I too well know the emptiness of these words, these religious and secular ghosts.

I laugh at pensions, at paradises the hope for which hope allows religion and capital to maintain a hold on the resigned.

I laugh at those who, saving for their old age, deprive themselves in their youth; those who, in order to eat at sixty, fast at twenty.

I want to eat while I have strong teeth to tear and grind healthy meats and succulent fruits, while my stomach juices digest without a problem I want to drink my fill of refreshing and tonic drinks.

I want to love women, or a woman, depending on our common desire, and I don’t want to resign myself to the family, to law, to the Code; no one has any rights over our bodies. You want, I want. Let us laugh at the family, the law, the ancient form of resignation.

But this isn’t all. I want, since I have eyes, ears, and other senses, more than just to drink, to eat, to enjoy sexual love: I want to experience joy in other forms. I want to see beautiful sculptures and painting, to admire Rodin and Manet. I want to hear the best opera companies play Beethoven or Wagner. I want to know the classics at the Com‚die Fran‡aise, page through the literary and artistic baggage left by men of the past to men of the present, or even better, page through the now and forever unfinished oeuvre of humanity.

I want joy for myself, for my chosen companion, for my friends. I want a home where my eyes can pleasantly rest when my work is done.

For I want the joy of labor, too, that healthy joy, that strong joy. I want my arms to handle the plane, the hammer, the spade and the scythe; that my muscles develop, the thoracic cage become larger with powerful, useful and reasoned movements.

I want to be useful; I want us to be useful. I want to be useful to my neighbor and for my neighbor to be useful to me. I desire that we labor much, for I am insatiable for joy. And it is because I want to enjoy myself that I am not resigned.

Yes, yes I want to produce, but I want to enjoy myself. I want to knead the dough, but eat better bread; to work at the grape harvest, but drink better wine; build a house, but live in better rooms; make furniture, but possess the useful, see the beautiful; I want to make theatres, but big enough to house me and mine.

I want to cooperate in producing, but I also want to cooperate in consuming.

Some dream of producing for others to whom they will leave, oh the irony of it, the best of their efforts. As for me, I want, freely united with others, to produce but also to consume.

You who are resigned, look: I spit on your idols. , the Fatherland, I spit on the flag, I spit on capital and the golden calf; I spit on laws and Codes, on the symbols of religion; they are baubles, I could care less about them, I laugh at them …

Only through you do they mean anything; leave them behind and they’ll break into pieces.

You are thus a force, you who are resigned, one of those forces that don’t know they are one, but who are nevertheless a force, and I can’t spit on you, I can only hate you…or love you.

Above all my desire is that of seeing you shaking off your resignation in a terrible awakening of life.

There is no future paradise, there is no future; there is only the present.

Let us live!

Live! Resignation is death.

Revolt is life.


Μισώ του παραιτημένους!
Μισώ τους παραιτημένους, όπως μισώ τους βρώμικους, όπως μισώ τους αργόσχολους!
Μισώ την παραίτηση! Μισώ τη ρυπαρότητα, μισώ την αδράνεια.
Λυπάμαι τον άρρωστο που λυγίζει κάτω από κάποιον κακοήθη πυρετό· μισώ τον φανταστικά άρρωστο που λίγη θέληση θα τον έστεκε στα πόδια του.
Λυπάμαι τον αλυσοδεμένο, που περιβάλλεται από φρουρούς συνθλιμμένος κάτω από το βάρος των σίδερων στους πολλούς.
Μισώ τους στρατιώτες που είναι λυγισμένοι από το βάρος των σιριτιών και τριών αστεριών· τους εργάτες που είναι λυγισμένοι κάτω από το βάρος του κεφαλαίου.
Λατρεύω τον άνθρωπο που λέει αυτό που αισθάνεται όπου κι αν είναι· μισώ τον ψηφοφόρο που αναζητά τη διαρκή κατάκτηση από την πλειοψηφία.
Λατρεύω το σοφό συνθλιμένο κάτω από το βάρος της επιστημονικής έρευνας· μισώ το άτομο που κάμπτει το σώμα του κάτω από το βάρος μιας άγνωστης δύναμης, κάποιου “Χ,” Θεού,
Μισώ, λέω, όλους εκείνους που, παραδίδοντας στους άλλους μέσω του φόβου ή της παραίτησης ένα μέρος της δύναμής τους ως άνθρωποι, όχι μόνο κρατούν τα κεφάλια τους κάτω, αλλά κάνουν εμένα, και εκείνους που λατρεύω, να κρατούν τα κεφάλια τους κάτω, επίσης μέσω του βάρους της τρομερής τους συνεργασίας ή της ηλίθιας αδράνειάς τους.
Τους μισώ· ναι τους μισώ, επειδή, το νιώθω. Δεν υποκλίνονται μπροστά στα σιρίτια του αξιωματικού, στη σάρπα του δημάρχου, το χρυσό του καπιταλιστή· στα χρηστά ήθη ή τη θρησκεία. Για πολύ καιρό έχω μάθει ότι όλα αυτά τα πράγματα είναι απλά στολίδια που μπορούμε να σπάσουμε σαν γυαλί…λυγίζω κάτω από το βάρος της παραίτησης των άλλων. Ω πόσο μισώ την παραίτηση!
Λατρεύω τη ζωή.
Θέλω να ζω, όχι με έναν μικροπρεπή τρόπο όπως εκείνοι που ικανοποιούν μονάχα ένα μέρος των μυών τους, τα νεύρα τους, αλλά με ένα μεγαλοπρεπή τρόπο, ικανοποιώντας τους μυς του προσώπου καθώς επίσης και τις γάμπες, την πλάτη μου καθώς επίσης και το μυαλό μου.
Δεν θέλω να ανταλλάσσω ένα τμήμα του τώρα για ένα πλασματικό τμήμα του αύριο. Δεν θέλω να παραδώσω τίποτα του παρόντος για τον αέρα του μέλλοντος.
Δεν θέλω να κάμψω οτιδήποτε δικό μου κάτω από τις λέξεις πατρίδα, Θεός, τιμή. Γνωρίζω πολύ καλά το κενό αυτών των λέξεων, αυτά τα θρησκευτικά και κοσμικά φαντάσματα.
Γελώ με τη συνταξιοδότηση, με την ελπίδα των παραδείσων για την οποία ελπίδα κρατούν τους παραιτημένους, οι θρησκείες, και το κεφάλαιο.
Γελώ με όσους που, εξοικονομώντας για τα γεράματά τους, στερούν από τον εαυτό τους τα νιάτα τους· εκείνοι που, προκειμένου να φάνε στα εξήντα, νηστεύουν στα είκοσι.
Θέλω να τρώω ενώ έχω γερά δόντια να σχίζω και να συνθλίβω υγιεινά κρέατα και χυμώδεις καρπούς. Όταν τα υγρά του στομαχιού μου χωνεύουν δίχως πρόβλημα θέλω να πιω το γέμισμα μου των δροσιστικών και τονωτικών ποτών.
Θέλω να ερωτεύομαι γυναίκες, ή μια γυναίκα, ανάλογα με την κοινή μας επιθυμία, και δεν θέλω να παραιτούμαι στην οικογένεια, το νόμο του Κώδικα· τίποτα δεν έχει κανένα δικαίωμα πάνω στο σώμα μας. Θέλεις, θέλω. Ας γελάμε με την οικογένεια, το νόμο, την αρχαία μορφή παραίτησης.
Αλλά αυτό δεν είναι όλο. Θέλω, από τη στιγμή που έχω μάτια, αυτιά, και άλλες αισθήσεις, περισσότερο από το να πίνω απλώς, να τρώω, να απολαμβάνω το σεξουαλικό έρωτα: θέλω να βιώσω τη χαρά σε άλλες μορφές. Θέλω να βλέπω όμορφα γλυπτά και πίνακες, να θαυμάζω Ροντέν ή Μανέ. Θέλω να ακούω τους καλύτερους θιάσους όπερας να παίζουν Μπετόβεν ή Βάγκνερ. Θέλω να ξέρω τα κλασικά στο Comedie Française, να ξεφυλλίζω το λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό παρελθόν αφημένο από ανθρώπους του παρελθόντος στους ανθρώπους του παρόντος, ή ακόμα καλύτερα, να ξεφυλλίζω τα τώρα και για πάντα ημιτελή άπαντα της ανθρωπότητας.
Θέλω χαρά για μένα, για την επιλεγμένη σύντροφό μου, για τους φίλους μου. Θέλω ένα σπίτι όπου τα μάτια μου να μπορούν να ξεκουράζονται ευχάριστα όταν τελειώνει η δουλειά μου.
Επειδή θέλω τη χαρά της εργασίας, επίσης· αυτήν την υγιή χαρά, αυτήν την ισχυρή χαρά. Θέλω τα χέρια μου να χειρίζονται το αεροπλάνο, το σφυρί, το φτυάρι και το δρεπάνι.
Ας αφήσουμε τους μυς να αναπτύσσονται, το θωρακικό κλωβό να γίνει μεγαλύτερος με δυνατές, χρήσιμες και λογικές κινήσεις.
Θέλω να είμαι χρήσιμος, θέλω να είμαστε χρήσιμοι. Θέλω να είμαι χρήσιμος στο γείτονά μου και για το γείτονά μου να είναι χρήσιμος σε μένα. Επιθυμώ να κοπιάζουμε πολύ, επειδή είμαι αχόρταγος για χαρά. Και αυτό γιατί θέλω να απολαύσω τον εαυτό μου που δεν είμαι παραιτημένος.
Ναι, ναι θέλω να παράγω, αλλά θέλω να διασκεδάζω. Θέλω να ζυμώνω τη ζύμη, αλλά να τρώω καλύτερο ψωμί· να εργάζομαι στον τρύγο, αλλά να πίνω καλύτερο κρασί· να χτίζω ένα σπίτι, αλλά να ζω σε καλύτερα διαμερίσματα· να φτιάχνω έπιπλα, αλλά να κατέχω τα χρήσιμα, να βλέπω τα όμορφα· θέλω να χτίζω θέατρα, αλλά αρκετά μεγάλα για να στεγάζουν εμένα και την οικογένειά μου.
Θέλω να συνεργάζομαι στην παραγωγή, αλλά θέλω επίσης να συνεργάζομαι στην κατανάλωση.
Μερικοί ονειρεύονται να παράγουν για τους άλλους στους οποίους θα φύγουν, ω η ειρωνεία του, τις καλύτερες των προσπαθειών τους. Όσο για μένα, θέλω, ελεύθερα ενωμένα με τους άλλους, να παράγω αλλά επίσης να καταναλώνω.
Ε εσείς οι παραιτημένοι, κοιτάχτε: φτύνω τα είδωλά σας. , την Πατρίδα, φτύνω τη σημαία, φτύνω το κεφάλαιο και το χρυσό μόσχο· φτύνω τους νόμους και Κώδικες, τα σύμβολα της θρησκείας· είναι στολίδια, θα μπορούσα να νοιαζόμουνα λιγότερο γι’ αυτά, γελάω με αυτά…
Μόνο μέσω εσάς σημαίνουν κάτι για μένα· αφήστε τα πίσω και θα σπάσουν σε κομμάτια.
Είστε έτσι μια δύναμη, εσείς οι παραιτημένοι, μία από εκείνες τις δυνάμεις που δεν γνωρίζουν ότι είναι μια τέτοια, αλλά που παρόλα αυτά είναι μια δύναμη, και δεν μπορώ να σας φτύσω, μπορώ μόνο να σας μισώ…ή να σας λατρεύω.
Πάνω από όλες τις επιθυμίες μου είναι αυτή του να σας δω να τινάσσετε από πάνω σας την παραίτησή σας με ένα φοβερό ξύπνημα της ζωής.
Δεν υπάρχουν μελλοντικοί παράδεισοι, δεν υπάρχει μέλλον· υπάρχει μόνο το παρόν.
Ας ζήσουμε!
Ζήστε! Η παραίτηση είναι θάνατος.
Η εξέγερση είναι ζωή.


5 δανειοληπτες μιας τραπεζας προκειται να αγορασουν απο ενα διαμερισμα,ας πουμε απο τον ιδιο εργολαβο προς 100000 το διαμερισμα. ΕΤΣΙ..Τις πρωτες 2 μερες,πηραν οι πρωτοι 2 δανειοληπτες το δανειο τους,ελαβαν τραπεζικη επιταγη ( για να μη φερουν μαζι τους μετρητα) και καταθεσαν το ισοποσο των 200000 στο λογαριασμο του εργολαβου. Τις επομενες 3 μερες ,οι αλλοι 3 δανειοληπτες πηραν διαδοχικα 300000 μετρητα ( 100000 καθε μερα) και τα κατεθεσαν στο λογαριασμο του εργολαβου.Στο τελος των 5 ημερων ο λογαριασμος του εργολαβου θα παρουσιαζει υπολοιπο 500000. Ητραπεζα ωστοσο του παραδειγματος μας δεν εχει κατ αναγκη το ποσον των 500000 στο ταμειο της.Της χρειαζεται μονο 100000 (απο τις καταθεσειςτων αλλαων πελατων της) να τα νακυκλωνει τις τελευταιες 3 μερες.Μαλιστα αν για ολες τις συναλλαγες χρησιμοποιησει τραπεζικες επιταγες πραγμα το οποιο συνηθωςσυνβαινει δεν της χρειαζονται ουτε οι 100000.Αυτες οι 500000 που βρισκονται στο λογαριασμο του εργολαβου ειναι νομιμο χρημα,μπορει νατο εμβασει σε αλλο λογαριασμο,να αγορασει συναλλαγμα κτλ ΘΑΥΜΑ! Η τραπεζα με 10 εγγραφες (5 δανεια+ 5 καταθεσεις) δημιουργησε απο το μηδεν αλλες 400000 αν ειχε τις 100000 πραγμα που αμφισβητηται!





Εμείς που αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα της Ξένης Κατοχής και της Νέας Τάξης, εμείς που δεν κατάπιαμε τα τερατολογήματα της «κρίσης» και του «χρέους», εμείς που γνωριστήκαμε μέσα από κινητοποιήσεις των Αγανακτισμένων, εναντίον των χαρατσιών, των διοδίων, του Ηλεκτρονικού Φακελώματος, της «Κάρτας του Πολίτη», της επίταξης των ανθρωπίνων οργάνων…


Εμείς καταλήξαμε στην απόφαση να διατυπώσουμε και να κοινοποιήσουμε τις απόψεις μας, να αγωνιστούμε για την ελευθερία της πατρίδας, την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την ευημερία του βασανισμένου και συκοφαντημένου Ελληνικού Λαού.


Να διεκδικήσουμε Ελεύθερη Ελλάδα, γιατί:


·        Δεν είναι «κρίση».




·        Δεν υπάρχει «χρέος».


Εθνική Ανεξαρτησία, Δημοκρατία, Ευημερία


«τον ξέρομε τον ένοχο και είναι γνωστή η αιτία»


Η Ελλάδα (όπως έχει αντιληφθεί η πλειοψηφία των Ελλήνων που μιλά για 4ο Ράιχ) δεν βιώνει «κρίση» αλλά Ξένη Κατοχή, τη 2η Γερμανική Κατοχή -από τον Απρίλιο 2010· με γερμανό γκαουλάιτερ (gauleiter) και «Υπουργό Ελλάδας». Επίσης είναι απόλυτα σωστό, και επιστημονικά ακριβές, ότι δεν αντιμετωπίζουμε γενικά κάποιες αντιλαϊκές πολιτικές, αλλά το ολοκληρωμένο, διατυπωμένο πολιτικό δόγμα της Νέας Τάξης που είναι η σημερινή εκδοχή του Γερμανικού Φασισμού.


Εκτελεστικό όργανο της Νέας Τάξης, στην Ευρώπη, είναι η Γερμανία (το Γερμανικό Κράτος). Η Ελλάδα όντως αποτελεί το πειραματόζωο της Νέας Τάξης, αν επικρατήσει στη χώρα μας, θα επεκταθεί στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου και κατόπιν σε όλη την Ευρώπη.


Η Γερμανία ασκεί κατοχή στην Ελλάδα και μοιράζεται (όπως στην 1η Γερμανική Κατοχή 1941-1944) τη λεία της, κατά τα συμφέροντά της, με τους άλλους συνεταίρους της – τους «συμμάχους» – ελέγχει την πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού της Ελλάδας, πριμοδοτεί το πιο παρασιτικό τμήμα της οικονομίας και κατευθύνει σχεδόν το σύνολο της «πνευματικής ηγεσίας» της χώρας.


Αυτή είναι η πραγματικότητα. Το ζήτημα είναι πρώτα εθνικό και μετά κοινωνικό.


Αυτή είναι η αλήθεια. Ο εχθρός δεν είναι απρόσωπος, δεν είναι μια «κρίση» που δεν γνωρίζουμε από πού έρχεται και πώς θα τελειώσει, δεν είναι αφηρημένα οι αγορές και το «κακό σύστημα». Ο εχθρός έχει πρόσωπο, είναι από παλιά γνωστός, και μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε.







«Σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί, και ’μείς τα πήραμε για φυλακτά»


Οι Γερμανοί, και λοιποί «σύμμαχοι», χρησιμοποιώντας όπλα οικονομικά και κυρίως επικοινωνιακά, πετυχαίνουν τα αποτελέσματα μιας πολεμικής ήττας σε βάρος της Ελλάδας, αναίμακτα για αυτούς. Εμείς έχουμε χιλιάδες νεκρούς, που συνέχεια θα πολλαπλασιάζονται, από αυτοκτονίες, από έλλειψη στοιχειώδους ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης κτλ.


H μέθοδος τους είναι εξαιρετικά απλή: ελέγχοντας απόλυτα μέσω του Ευρώ και της Τρόικας, περιορίζουν δραματικά την κυκλοφορία του χρήματος και καταστρέφουν την οικονομία της χώρας. Η μείωση μισθών και συντάξεων, η αύξηση της φορολογίας-χαρατσιών και η αύξηση της τιμής των βασικών προϊόντων και υπηρεσιών (ηλεκτροδότησης, υδροδότησης, συγκοινωνιών κ.ά.) έχει αυτόν τον σκοπό, να στερήσει από την οικονομία το χρήμα που χρειάζεται για να κινηθεί.


Οι «σύμμαχοι» μιλούν για «χρέος», με ψεύτικα στοιχεία και «οικονομικούς όρους» που χρησιμοποιούν παραπλανητικά. Όμως, το χρήμα υπό την μορφή του χαρτονομίσματος δεν έχει πια χρυσό αντίκρισμα, αλλά και το χαρτονόμισμα που κυκλοφορεί δεν είναι ούτε το 3% του συνολικού χρήματος που είναι πια λογιστικές εγγραφές – δηλαδή σκέτος αέρας. Αυτή είναι και η «βοήθεια», οι «δόσεις» και τα «δις» που δήθεν μας δίνουν – σκέτος αέρας. Οι «σύμμαχοι» – αλλά και η Ελλάδα – μπορούν να εκδώσουν όσο χρήμα θέλουν (λογιστικό ή υλικό), όμως οι «σύμμαχοι» δεν επιτρέπουν στην Ελλάδα να εκδώσει χρήμα, γιατί ο σκοπός τους είναι να εξαθλιώσουν τους Έλληνες, για να την λεηλατήσουν.


Επιπλέον εφαρμόζουν οργανωμένο Ψυχολογικό Πόλεμο από «ΜΜΕ», «ΜΚΟ», «φιλοσόφους» και προδότες πολιτικούς, για να χάσει ο Ελληνικός Λαός τον αυτοσεβασμό και την αυτοεκτίμησή του, να πιστέψει ότι είναι «κοπρίτης», «λαμόγιο» και «ρατσιστής», συνεπώς δίκαια τιμωρείται. Και βέβαια, η Εικονική Πραγματικότητα της «κρίσης», για να σκεπάσουν την αλήθεια της Ξένης Κατοχής. Όπως και στο 1941-44, κραύγαζαν Γερμανοί και δωσίλογοι: «Ευρισκόμεθα εν μέσω κρίσεως!».


Προκειμένου να αφανίσουν κάθε στήριγμα για συλλογική αντίσταση (Έθνος, γλώσσα, μνήμη…) παραποιούν την ιστορική αλήθεια, αποπροσανατολίζουν την Παιδεία, στήνουν τη νεοταξική Εκπαίδευση της Αμάθειας.







«μες στους λάκκους που ‘καψε η πυρκαγιά»



Η Γερμανία (που έχει φορέσει την προβιά της Ευρώπης) κατάφερε να καταστρέψει κατά 70% τουλάχιστον την Πραγματική μας Οικονομία (βιομηχανία, βιοτεχνία, αγροτιά, εμπόριο-μεταφορές, τουρισμό…). Αυτό, αρχικά, επιτεύχθηκε με τις «επιδοτήσεις», τα «πακέτα» και τις ποσοστώσεις, για να κλείσουμε τις βιοτεχνίες μας, να θάψουμε τα φρούτα μας, να βουλιάξουμε τα καΐκια μας. Για κάθε ένα (1) Ευρώ που παίρναμε από «ΕΟΚ» και «ΕΕ» καταναλώναμε έξι (6) για να αγοράσουμε, κυρίως, τα γερμανογαλλικά προϊόντα. Μετά τoν εμπρησμό μεγάλων ελληνικών καταστημάτων, έφεραν τα δικά τους πολυκαταστήματα και μάλιστα στο κέντρο των πόλεών μας (στις χώρες τους είναι έξω από τις πόλεις). Κάηκαν οι ελιές της Πελοποννήσου και τα μαστιχόδεντρα της Χίου!


Με την επιβολή του «σκληρού» Ευρώ η οικονομία μας έχασε την δυνατότητα υποτίμησης και την ανταγωνιστικότητα στην εξωτερική και στην εσωτερική αγορά· κατακλυστήκαμε από προϊόντα των «συμμάχων» μας και από «φτηνά» διατροφικά σκουπίδια. Οι ελληνικές επιχειρήσεις άρχισαν να κλείνουν κατά εκατοντάδες και να διογκώνεται η ανεργία. Όπως ενεργεί η Γαλλία στις χώρες της Δυτικής Αφρικής που τους έχει επιβάλει «σκληρό» νόμισμα το Σέφα (CFA).


Ό,τι απέμεινε από την τραυματισμένη Παραγωγική Οικονομία μας, και μπορούσε να ανταγωνιστεί την οικονομία των «συμμάχων», το αποτελείωσαν με τη διακοπή της τραπεζικής χρηματοδότησης. Αν και αυτό αποτύγχανε, επέδραμαν οι «ελεγκτικοί μηχανισμοί» και επέβαλαν εξωφρενικά και αλλεπάλληλα πρόστιμα, μέχρι να κλείσουν την «ανήθικη» ελληνική επιχείρηση, τη στιγμή που στις δικές τους επιχειρήσεις χορηγούν φτηνό τραπεζικό χρήμα και πλούσιες φοροαπαλλαγές. Υποχρεώνουν τις μεγάλες παραγωγικές επιχειρήσεις να μεταφέρουν την έδρα και τις εργασίες τους εκτός Ελλάδας. Τέλος έφτασαν στο σημείο, μέσω των δουλικών κυβερνήσεών τους, να επιδοτούν ελληνικές επιχειρήσεις για να μεταναστεύσουν στα Σκόπια!


Κάποτε είχαμε μια αξιόλογη Ελαφρά Βιομηχανία, ήμασταν διατροφικά αυτάρκεις, ο τουρισμός μας ήταν ανθηρός· η ανεργία, η φτώχια και η υπερχρέωση ήταν πολύ μικρότερες· εξήγαμε μακαρόνια στην Ιταλία, τώρα εισάγουμε και τα σκόρδα. Σήμερα η οικονομική δραστηριότητα της χώρας περιστρέφεται γύρω από τον Παρασιτισμό: εισπρακτικές εταιρείες, ενεχυροδανειστήρια σε κάθε γειτονιά, πτωχευμένες τράπεζες, εργολάβοι «δημοσίων έργων», πλακοστρώσεις, κάγκελα στα πεζοδρόμια, αεριτζήδες, «πενταψήφιοι», διόδια… Ο Παρασιτισμός είναι η μόνη οικονομική δραστηριότητα που επιτρέπουν, και ενισχύουν, οι «σύμμαχοι», γιατί έτσι μας ελέγχουν. 





 «Παλιόφραγκοι, που πέφτουνε σαν όρνια στα ψοφίμια»



Η Νέα Τάξη νεκρανασταίνει και εκσυγχρονίζει την υπο-ιδεολογία της «Άριας Φυλής» βάσει της οποίας ο Ελληνικός Λαός κατατάσσεται στα «Νότια Γουρούνια», στα «PIGS» (Portugal, Italy, Greece Spain) που «έχει τη διαφθορά στο DNAτου», «έχει κάνει τη φοροδιαφυγή εθνικό σπορ», «έτρωγε με χρυσά κουτάλια σε βάρος των συμμάχων μας» κτλ. Για αυτό οι «αμόλυντοι σύμμαχοι-δανειστές» επεμβαίνουν, για να τιμωρήσουν τους «διεφθαρμένους Έλληνες» και να «αποκαταστήσουν την τάξη». Το σχέδιο της Νέας Τάξης στην Ευρώπη είναι: οι Βόρειοι Ευρωπαίοι να παραμείνουν καταναλωτές και οι Νότιοι να μετατραπούν σε εργάτες- δούλους.





«Η σιωπή μας είναι ο δισταγμός για τη ζωή»



Η Νέα Τάξη δημιουργεί τη «θεωρία» των «Ανοικτών Συνόρων (Οpen Βorders)», του Πολυπολιτισμού και του «Αντι»-Ρατσισμού, για  να αποδυναμώσει τα Εθνικοαπελευθερωτικά Κινήματα στις χώρες εξόδου, και  για να καταργήσει τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία, στις χώρες υποδοχής. Η Δημοκρατία χρειάζεται κοινή γεωγραφική και πολιτιστική βάση και οπωσδήποτε κοινή γλώσσα· συντηρεί ένα πλήθος «ΜΚΟ», για να ελέγχουν τους μετανάστες και να ασκούν ιδεολογική τρομοκρατία στους Έλληνες, τέλος με τη συμφωνία Δουβλίνο ΙΙ, κρατά αυτούς τους δυστυχισμένους μακριά από τα «εκλεκτά κράτη» της Γερμανίας και των λοιπών «συμμάχων», μετατρέποντας την Ελλάδα σε Φυλακή Ψυχών.


Παράλληλα η Νέα Τάξη κατασκευάζει έναν πλήρως ελεγχόμενο «αντίπαλο» από το απόθεμα των Χιτλερικών Συμμοριών που ελέγχει, από την λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, που καπηλεύεται και δυσφημίζει το Έθνος και εκμεταλλεύεται το Μεταναστευτικό. Πριμοδοτεί αυτές τις συμμορίες και προσπαθεί – χωρίς επιτυχία – να απομονώσει τα ακραία τους στοιχεία (ποινικά υπόδικους, ψυχικά διαταραγμένους, ανθρώπους της νύχτας κτλ).


Έτσι η Νέα Τάξη διευθύνει το δίπολο «Αντι»Ρατσιστών-Χιτλερικών και προσπαθεί να παγιδεύσει το λαό.





«Η προκοπή για τους ελεύθερους, για μας»



1.    Άμεσα μέτρα για τη δημιουργία Χρηματικής Ρευστότητας, για την αναζωογόνηση της Οικονομίας-Αγοράς και για την αποκατάσταση της Κοινωνικής Δικαιοσύνης: αυξήσεις μισθών και συντάξεων, φτηνός τραπεζικός δανεισμός και φοροαπαλλαγές για τις Ελληνικές Παραγωγικές Επιχειρήσεις· πάταξη της Παρασιτικής Οικονομίας των εισπρακτικών εταιρειών, των ενεχυροδανειστηρίων και των διοδίων, πόροι και εργαζόμενοι μεταφέρονται από την Παρασιτική Οικονομία στην Παραγωγική Οικονομία. Αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας, των πλουτοπαραγωγικών πόρων, και της γεωπολιτικής θέσης. Εθνικό Νόμισμα, επιστροφή στην Δραχμή, η μετατροπή γίνεται στην αρχική τιμή (1Ευρώ=340,75Δρχ), οι καταθέσεις σε ευρώ παραμένουν ακέραιες σαν συνάλλαγμα, τα δάνεια δραχμοποιούνται. Έτσι καταθέτες και οφειλέτες δεν θα ζημιωθούν – το αντίθετο θα ωφεληθούν – όταν θα προχωρήσουμε σε μια λογική υποτίμηση για τόνωση της ανταγωνιστικότητας. Εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων.


2.    Κατάργηση, αμέσως, όλης της Κατοχικής Νομικής Παραγωγής και των Μνημονίων, απομάκρυνση της Τρόικας, διεκδίκηση των Πολεμικών Αποζημιώσεων και του Κατοχικού Δανείου από τη Γερμανία. Επαναφορά του Κοινωνικού Κράτους, άμεση ακύρωση των απολύσεων και των διώξεων της Κατοχής. Αναστροφή όλων των κατασχέσεων και των πράξεων τοκογλυφίας από Δημόσιο, τράπεζες, ενεχυροδανειστές κτλ (όπως έγινε και στη λήξη της 1ης Γερμανικής Κατοχής). Κατάργηση της «Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης» και του κατοχικού Ηλεκτρονικού Φακελώματος – Ξεγυμνώματος – Αριθμοποίησης του πολίτη. Επαναφορά όλων των Υπηρεσιακών Απορρήτων (Τραπεζικού, Ιατρικού κτλ), της προστασίας του Προσωπικού Χώρου και της Επαγγελματικής Δεοντολογίας, τα οποία αίρονται μόνο με απόφαση της Δικαιοσύνης. Μονομερής διαγραφή του Επονείδιστου Χρέους με βάση το Διεθνές Δίκαιο, για να σταματήσει η αφαίμαξη του Λαού από «συμμάχους», κερδοσκόπους και τοκογλύφους.


3.    Τιμωρία, και δήμευση περιουσίας των καταχραστών του δημόσιου χρήματος, με προτεραιότητα στην τιμωρία των προδοτών και δωσίλογων: αυτών που προετοίμασαν την κατοχή, που με δηλώσεις περί «Τιτανικού, διεφθαρμένης χώρας και βουλιάζουμε» μηδένισαν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας· που παραποίησαν στατιστικά σχετικά με το «έλλειμμα»· που συνέχισαν την προδοσία και την εξαπάτηση των Ελλήνων, που ψήφισαν μνημόνια, εκχώρησαν την Εθνική Ανεξαρτησία, κατέλυσαν το Σύνταγμα, κατάργησαν τα εργασιακά και τα κοινωνικά δικαιώματα και εξαθλίωσαν σκόπιμα τον Λαό.


4.    Επίλυση του Μεταναστευτικού και προώθηση του πλεονάζοντος μεταναστευτικού πληθυσμού στις πατρίδες τους και στα «συμμαχικά» κράτη. Για όσους μείνουν (σε ποσοστό κάτω του 1% του ελληνικού πληθυσμού) καθίσταται σαφές, ότι το Ελληνικό Σύνταγμα, τα Ατομικά Δικαιώματα και η θέση της γυναίκας ισχύουν και για αυτούς, και είναι ισχυρότερα τυχόν διαφορετικών τους πεποιθήσεων. Αντίσταση στην Γκετοποίηση και στον Πολυπολιτισμό.


5.    Εθνικοποίηση των τραπεζών Ελλάδος, Εθνικής, Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και Αγροτικής (αυτό γίνεται αμέσως, αρκεί το κράτος να ασκήσει τα δικαιώματά του από τα 238 δις που έχει δώσει στις τράπεζες). Προστασία της οικίας, της επιχείρησης και της γης, σταμάτημα των πλειστηριασμών και της επίσημης τοκογλυφίας των τραπεζών. Επανεθνικοποίηση των ΔΕΚΟ. Νέο τραπεζικό σύστημα και ΔΕΚΟ που θα λειτουργεί κάτω από δημοκρατικό έλεγχο.


6.    Απαλλαγή από το Βαθύ Κομματικό Κράτος, των «ΜΜΕ», των ξένων πρεσβειών και της κατευθυνόμενης, σκόπιμης διαφθοράς. Δημιουργία νέου, απλού Διοικητικού Συστήματος που θα στηρίζεται στην πολιτιστική μας ταυτότητα με κύριους άξονες την προσωπική ευθύνη, τη διαφάνεια και το φιλότιμο


7.    Αμυντικό Δόγμα για την υπεράσπιση του Ενιαίου Χώρου Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη, των «12 μιλίων», της υφαλοκρηπίδας, της ΑΟΖ και του FIR του Αιγαίου. Αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, υπεράσπιση του Πολιτισμού μας στη διαχρονία του (Αρχαιότητα, Βυζάντιο, Εθνική Παλιγγενεσία, Νεώτερα Χρόνια) και προστασία της ελληνικής γλώσσας.


8.    Απλό, κατανοητό και μόνιμο φορολογικό σύστημα, η αδρανής περιουσία δεν φορολογείται. Σταμάτημα του διασυρμού των Ελλήνων «σαν απατεώνες, λαμόγια» κτλ, κατάργηση των ελεγκτικών «ΕS ΕSτης Οικονομίας» και επιστροφή των προστίμων που χρέωσαν άδικα σε παραγωγικές – εξαγωγικές ελληνικές επιχειρήσεις – και τις έκλεισαν – κατά εντολή των «συμμάχων»· κάθε βοήθεια σε αυτές τις επιχειρήσεις για να ξαναλειτουργήσουν.


9.    Επανακαθορισμός της διεθνούς θέσης της Ελλάδας· η οποιαδήποτε συμμαχία πρέπει να υπηρετεί πρώτιστα το Εθνικό Συμφέρον και την Λαϊκή Ευημερία.


 10. Συνταγματικές αλλαγές και δομικές ρήξεις με τα ερείσματα της κατοχής:


     10.1.             Δημοψηφίσματα, μόνο με λαϊκή πρωτοβουλία (με συλλογή υπογραφών), που μπορούν να ακυρώσουν κάθε κυβερνητική πράξη, αλλά και να προκαλέσουν άλλες. Απευθείας εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από το Λαό, που αποκτά ουσιαστικές αρμοδιότητες. Αναδρομική κατάργηση όλων των οικονομικών προνομίων της πολιτικής εξουσίας.


     10.2.             Κατάργηση των «Επιτροπών της Βουλής», ψηφοφορίες (αποκλειστικά ονομαστικές ή με κάλπη) μόνο από την Ολομέλεια, με απαρτία δύο τρίτων (2/3).


     10.3.             Πλήρης ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης από την Εκτελεστική Εξουσία, δικαστήρια ενόρκων σε όλα τα επίπεδα. Παλλαϊκή Άμυνα όπως στην Ελβετία.


     10.4.             Επαναφορά όλων των αρμοδιοτήτων του Εθνικού Κράτους που παραχωρήθηκαν στην «Τοπική Αυτοδιοίκηση» που έχει μετατραπεί σε χώρο διαφθοράς και σκανδάλων,  όλη η ιεραρχία των τοπικών αρχόντων είναι άμισθη και τιμητική. Κατάργηση του «Καποδίστρια» και «Καλλικράτη».


     10.5.             Άμεση κατάργηση των «Ανεξαρτήτων Αρχών» και της χρηματοδότησης των «ΜΚΟ» και όλων των προνομίων των «συνδικαλιστών».


              Σήμερα απέναντι στην Ξένη Κατοχή μας ενώνει πρώτα η πατριωτική ιδιότητα. Η Λαϊκή Δεξιά, η Πατριωτική Αριστερά και το Κέντρο, που πιστεύει ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», είναι η Νέα Εθνική Αντίσταση, όπως στην 1η Γερμανική Κατοχή που πολέμησαν μαζί βασιλικοί αξιωματικοί με αριστερούς αντάρτες.


     Και αυτή τη φορά θα παραμείνουμε ενωμένοι μετά την Απελευθέρωση!





«Μια γενιά που έψελνε τα δικαιώματά της, ποτίζοντας τα σπαρτά με περίσσιο αίμα»



Εμείς είμαστε μέλη του Έθνους που έδωσε με την Αρχαιότητά του τις τέχνες, τις επιστήμες και την Πολιτική Δημοκρατία, με το Βυζάντιο και την Ορθοδοξία την Ανθρώπινη Ισότητα και τα Κοινωνικά Δικαιώματα. Εμείς με την Εθνική μας Παλιγγενεσία καταργήσαμε την «Ιερά Συμμαχία» και αναστήσαμε τις αξίες της Γαλλικής Επανάστασης, που είχε ηττηθεί. Εμείς συμβάλλαμε όσο κανείς στη συντριβή του Φασισμού, και στο πεδίο της μάχης και της Εθνικής Αντίστασης.


Εμείς θα γίνουμε η αρχή της ήττας της Νέας Τάξης και του 4ου Ράιχ. Η απελευθέρωσή μας αποτελεί Εθνικό μας Δικαίωμα, αλλά και Διεθνιστικό μας Καθήκον που θα δώσει ελπίδα στους λαούς που στενάζουν, πάλι, κάτω από τη γερμανική μπότα.

12η Οκτώβρη 2013

Police Violence in Exarcheia, Athens – Αστυνομική Τρομοκρατία στα Εξάρχεια – 17/11/13


Εξάρχεια 2013. Μετά τη μεγάλη πορεία για την 40ή επέτειο του Πολυτεχνείου. Προφανώς οι δυνάμεις καταστολής είχαν συσσωρευμένα νεύρα μετά το γνωστό εξάψαλμο των διαδηλωτών -σε μεγάλο μέρος της ειρηνικής πορείας, ειδικές δυνάμεις περπατούσαν παράλληλα με το -πολυπληθέστατο- μαύρο μπλοκ των αναρχικών.
Έτσι αργότερα, όταν βρέθηκαν στην πλατεία Εξαρχείων, αντέδρασαν σε ειρωνικά χειροκροτήματα και σχόλια πολιτών που καθόντουσαν σε καφέ, σπάζοντας, χτυπώντας και προπηλακίζοντας ακόμα και ηλικιωμένες γυναίκες.
Οι παρόντες (ανάμεσά τους οικογένειες με παιδιά!) δυσκολευόντουσαν να εξηγήσουν λογικά το συμβάν και χαρακτηριστική της αγανάκτησης είναι η αντίδραση ενός από αυτούς, που φωνάζει προς την ομάδα Δίας: «είστε ψυχοπαθείς».
Το κανάλι που ανέβασε το βίντεο σχολιάζει «ΔΕΛΤΑ και ΔΙΑΣ επιτίθενται απρόκλητα και ασύστολα σε αθώους πολίτες που καθόντουσαν σε μία καφετέρια στα Εξάρχεια το βράδυ μετά από την πορεία στην 40ή επέτειο της 17ης Νοέμβρη. Η αφορμή; Ειρωνικά χειροκροτήματα, αστειάκια και συνθήματα από τον κόσμο».
Το βίντεο έχει αγγλικούς υπότιτλους και αυτό σημαίνει ότι μπορεί να το ανεβάσει κανένα ξένο πρακτορείο, να αναγκαστεί να το προβάλλει η ελληνική τηλεόραση και τελικά κάποιος να δώσει μια-δυο ψευτο-εξηγήσεις.
Ζήτω το Πολυτεχνείο, ζήτω η Ελευθερία, σε ψιλά γράμματα.



Γειά σας,είμαι ο Τραπεζίτης

Αυτό που θα σας πω μπορεί να σας φανεί παράλογο αλλά όσοι λιγότεροι το πιστέψουν καλύτερα για μένα διότι βλέπετε,είμαι στο τραπεζικό τομέα,στη μεγαλύτερη βιομηχανία.Για πολλά χρόνια, έχουμε ελέγξει τις ζωές σας.Οσο εσείς παλεύατε και αγωνιζόσαστε,εμείς δηνιουργήσαμε εκείνα τα πράγματα που δεν χρειάζεστε πραγματικά: Τα σπορ αμάξια σας, τη μόδα, τις plasma τηλεοράσεις σας….Θυμάμαι ξεκάθαρα το πως ξεκινούν όλα αυτά.Οικογενειακά μυστικά από πατέρα σε γιό,κληρονομημένη γνώση που μου δίνει το προβάδισμα,όσο εσείς οι χωριάτες…ε οι άνθρωποι κοιμάστε στα κρεβάτια σας.Εμείς ελέγχουμε τα χρήματα, που ελέγχουν τη ζωή σας,όσο εσείς λατρεύετε ψεύτικα είδωλα και χωρίς δεύτερη σκέψη ,θα πουλούσατε την ψυχή σας για μιά θέση στον ήλιο.Αυτά τα πράγματα δεν έχουν αξία όταν έρθει η ώρα σας,αλλά αυτά υπάρχουν εκεί, για να ελέγχουν τις μάζες, εγώ απλά αναπαύομαι και σκέπτομαι τα περουσιακά μου στοιχεία ασφαλής, με την γνώση οτι εγώ τα έχω όλα, ενώ εσείς, οι κοινοί άνθρωποι,χάνετε τις δουλειές σας.

Βλέπετε,σας μίλησα με απόλυτη περιφρόνηση.Αλλά το χαμόγελο στα χείλη μου με κάνει παραδειγματικό διότι εγώ έχω το όπλο της παγκόσμιας τηλεόρασης, το πόσο οι τραπεζίτες και οι επενδυτές είμαστε απλά κάποιοι λίγοι.Αλλά ,αν το βλέπατε αυτό,θα παίρνατε πίσω την δύναμη σας.Ως ,εκ τούτου συμβαίνουν καθημερινά τρομοκρατίες,για να σας κάνουν να φοβόσαστε.Οι πανικοί,οι κρίσεις,οι πόλεμοι,οι ασθένειες όλα αυτα για να σας εμποδίσουν να βρείτε την πνευματική σας ολοκλήρωση.Εμείς στήνουμε το παιχνίδι και εξαγοράζουμε και τις δύο πλευρές,έτσι ώστε να σας κρατάμε υπόδουλους στις μίζερες ζωές σας.Αρα,βγήτε έξω και δουλέψτε,όσο το βιολογικό σας ρολόι εξασθενεί,και όταν τελειώσουν όλα ,λίγα χρόνια πριν τον τάφο,θα κοιτάτε πίσω όλα αυτα και μόνο τοτε θα δείτε ότι η ζωή σας ήταν τίποτα…Αλλά μιά φαντασίωση, μιά οφθαλμαπάτη.

Υπάρχουν πολύ λίγα πράγματα,τα οποία δεν ελέγχουμε.Το να έχουμε δικηγόρους και αστυνομικές δυνάμεις ήταν πάντα ένας στόχος.Να εκτελούν τις διαταγές μας,ενώ εσείς διαδηλώνετε στους δρομους.Αλα ποτέ και εκείνοι δεν κατάλαβαν ότι είναι απλά “πρόβατα” (πιόνια), διότι η πραγματική δύναμη εδρεύει στα χέρια λίγων.

Ψηφίζετε για κόμματα….Τι περισσότερο θα μπορούσατε να έχετε κάνει? Αυτό που δεν ξέρατε,όμως ,είναι το ίδιο και το αυτό. Ο “Γιωργάκης έδωσετη σκυτάλη στον Λουκά και αυτός στον Αντωνάκη” και εσείς ακολουθήσατε τον αρχηγό που “τοποθετήσατε ” εσείς. Αλλά το δικό σας αίμα…κυλάει κόκκινο, ενώ το δικό μας γαλάζιο.Απλά δεν το βλέπετε.

Είναι όλα μέρος του παιχνιδιού.Ενας ακόμη αντιπερισπασμός, όπως τα λεφτά και η δόξα. Ετοιμαστείτε  για πόλεμο στο όνομα της ” ελευθερίας”.Εμβολιασμοί για ασθενείς που ποτέ δεν υπήρξαν.Επιθέσεις στα επηρεάσιμα μυαλά των παιδιών σας και ένας πληθυσμός με εμφυτευμένα μικροτσιπ (RFID).

Δεν θα φέρετε καμμιά αντίσταση.Η καταστολή πληροφοριών θα σας κρατήσει στη θέση σας.

Ο αποπληθυσμος των χωριατών ήταν πάντα ο στόχος μας, αλλά η ευγονική δεν μας ” βγήκε” όπως την περιμέναμε. Ω ναί….Εμείς ήμασταν που χρηματοδοτήσαμε τους Ναζί,αλλά μιάς και εμείς ελεγχουμε όλα τα  ΜΜΕ,το τι πραγματικά συμβαινει δεν σας αφορά.Αρα συνεχίστε να βλέπετε την plasma τηλεόραση σας και ο κόσμος θα ελεγχεί από αυτό, που δεν μπορείτε να δείτε…..


Hello, I an the Banker
And what I will tell you may well sound absurd
But the less who believe it the better for me
For you see I’m in Banking and big industry

For many a year we have controlled your lives
While you all just struggle and suffer in strife
We created the things that you don’t really need
Your sports cars and Fashions and Plasma TV’s

I remember it clearly how all this begun
Family secrets from Father to Son
Inherited knowledge that gives me the edge
While you peasants, people lie sleeping at night in your beds

We control the money that controls your lives
Whilst you worship false idols and wouldn’t think twice
Of selling your souls for a place in the sun
These things that won’t matter when your time is done

But as long as they’re there to control the masses
I just sit back and consider my assets
Safe in the knowledge that I have it all
While you common people are losing your jobs

You see I just hold you in utter contempt
But the smile on my face well it makes me exempt
For I have the weapon of global TV
Which gives us connection and invites empathy

You would really believe that we look out for you
While we Bankers and Brokers are only a few
But if you saw that then you’d take back the power
Hence daily terrors to make you all cower

The Panics the crashes the wars and the illness
That keep you from finding your Spiritual Wholeness
We rig the game and we buy out both sides
To keep you enslaved in your pitiful lives

So go out and work as your body clock fades
And when it’s all over a few years from the grave
You’ll look back on all this and just then you’ll see
That your life was nothing, a mere fantasy

There are very few things that we don’t now control
To have Lawyers and Police Force was always a goal
Doing our bidding as you march on the street
But they never realise they’re only just sheep

For real power resides in the hands of a few
You voted for parties what more could you do
But what you don’t know is they’re one and the same

And you’ll follow the leader who was put there by you
But your blood it runs red while our blood runs blue
But you simply don’t see its all part of the game
Another distraction like money and fame

Get ready for wars in the name of the free
Vaccinations for illness that will never be
The assault on your children’s impressionable minds
And a micro chipped world, you’ll put up no fight

Information suppression will keep you in toe
Depopulation of peasants was always our goal
But eugenics was not what we hoped it would be
Oh yes it was us that funded Nazis!

But as long as we own all the media too
What’s really happening does not concern you
So just go on watching your plasma TV
And the world will be run by the ones you can’t see


Είναι διαπιστωμένο πως, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές του 2012, το κόμμα της Χρυσής Αυγής κατηγορείται σαν εγκληματική συμμορία. Σ’ αυτό το κατηγορητήριο συμμετέχουν (με αρκετές διαβαθμίσεις ως προς την ένταση και την απολυτότητα) τα υπόλοιπα κόμματα του «συνταγματικού τόξου». Ποιός είναι αυτός που θα το αρνηθεί; Μόνο τα μέλη της, καθώς και ένα μέρος των ψηφοφόρων της.
Αν, τώρα, πηγαίνοντας πιο πέρα, αποδοθεί ο ίδιος χαρακτηρισμός στο κάθε ένα από όλα τα υπόλοιπα κόμματα του κοινοβουλίου, η απάντηση από τα μέλη τους και ένα μέρος των οπαδών τους θα είναι επίσης αρνητική. Το ζήτημα που μένει να διερευνηθεί είναι η πραγματική σχέση του όρου εγκληματική συμμορία και μέχρι ποίου σημείου εκτείνεται σ’ όλον τον πολιτικό και οικονομικό χώρο αυτό που χαρακτηρίζεται ως παράνομο κύκλωμαή αλλοιώς συμμορία.
Εφ’ όσον θα ασχοληθούμε με αυτό το θέμα χρήσιμον είναι να έχουμε μία γνώση αναφορικά με την ετυμολογική και ιστορική διάσταση της λέξεως αυτής για να ξέρουμε και σε ποια βάση μιλούμε. Η λέξη σημαίνει συμμετοχή ή «συντροφία». Προέρχεται από την σύνθεση των λέξεων συν και μόρα (μέρος). Η μόρα ήταν Σπαρτιατικό στρατιωτικό τάγμα στο οποίο ήταν γραμμένοι όσοι Σπαρτιάτες είχαν συμπληρώσει την απαιτούμενη ηλικία για να συμμετάσχουν στο στράτευμα. Στην Αθήνα ο όρος τέθηκε σε χρήση μετά την απογραφή του 377 π.χ. όπου οι 1200 πλουσιώτατοι αθηναίοι διαιρέθηκαν σε 20 συμμορίες (σωματεία) δύο από κάθε φυλή. Η κάθε συμμορία αποτελείτο από 60 μέλη και σε κάθε συμμορία επιβαλλόταν κατά σειράν η πληρωμή έκτακτων πολεμικών δαπανών. Η αρνητική σημασία έλκει την προέλευσή της από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς που την χρησιμοποίησαν για να χαρακτηρίσουν ομάδες αιρετικών. Στις μέρες μας σημαίνει οργανωμένο παράνομο κύκλωμα.
Ας προχωρήσει, όμως, η σκέψη μας, παρά τον κουρνιαχτό που έχει ξεσηκωθεί και την σπέκουλα που γίνεται από τις 18 Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία έγινε ο φόνος του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, επειδή τέτοιες καταστάσεις χρησιμοποιούνται, ενίοτε, προκειμένου να σκεπαστούν πολλές και αδιαμφισβήτητες αλήθειες.
Κατ’ αρχήν, η πραγματικότητα της εγκληματικής συμμορίας ή οργάνωσης δεν είναι πρόσφατη, ούτε βεβαίως αφορά μόνον το κόμμα της Χρυσής Αυγής, όπως θα φανεί από τα όσα θα καταγραφούν στην συνέχεια.
Αν ξεκινήσουμε ιστορικά και διαχρονικά το υπό διερεύνηση θέμα, θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι από τα πρώτα χρόνια της κατασκευής του ελλαδικού κράτους, οι κομματικοί μηχανισμοί χρησιμοποίησαν έμμισθες συμμορίες, συνεταιρίζονταν μυστικά ή φανερά με ληστές ή ομάδες της κοινωνίας που τις οργάνωναν και χρησιμοποιούσαν, παρέχοντάς τους ασυλία για τα όσα έπρατταν, προκειμένου να ασκήσουν τρομοκρατία στους ανθρώπους της υπαίθρου και των πόλεων και κυρίως κατά των οπαδών των αντιπάλων κομμάτων, έτσι ώστε να επικρατήσει η μία ή η άλλη μερίδα πολιτικών. Η κοινή επιδίωξη και το τελικό αποτέλεσμα, βέβαια, ήταν η υποταγή των ανθρώπων στις νέες συνθήκες κυριαρχίας κι εκμετάλλευσης, σε μία γεωγραφική έκταση της οποίας ο πληθυσμός ήταν ετερόκλητος.
Είναι γνωστή και δεδομένη η σύνδεση των κομμάτων της οθωνικής αλλά και της μετέπειτα περιόδου με ομάδες τραμπούκων, γι’ αυτό δεν θα επιμηκύνουμε αυτό το κείμενο παραθέτοντας εκτεταμένη περιγραφή και αναφορά σε σχέση με τις διάφορες συμμορίες, τις οποίες οργάνωναν ή προσεταιρίζονταν στην διάρκεια της ύπαρξης τους όλα τα γνωστά και πολυπληθή κόμματα του 19ου και του 20ου αιώνα. Άλλωστε, υπάρχουν «χτυπητά» γεγονότα που έχουν καταγραφεί ιστορικά, όπως η μίσθωση «μαγκουροφόρων» από τα κόμματα και τα τάγματα εφόδου των βασιλοφρόνων και των Βενιζελοφρόνων, κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και μετέπειτα.
Τη σκυτάλη των τραμπουκισμών και της κατασκευής συμμοριτικών οργανώσεων παρελάμβαναν τα νεοδημιουργημένα κόμματα ή αυτά που αποτελούσαν τους συνεχιστές των προηγούμενων, ενώ ο κόσμος παρέμενε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, στο ίδιο έργο θεατής ή/και υποκείμενο της τρομοκρατίας των κομματικών συμμοριών, δηλαδή των κομμάτων. Δεν θα πρέπει να νομίσει κάποιος πως η ίδρυση του ΚΚΕ άλλαξε τα πράγματα σ’ αυτό τον τομέα. Το αντίθετο συνέβη. Όχι μόνο το ίδιο χρησιμοποίησε τις ήδη γνωστές πρακτικές, αλλά με αυτή του την δράση ώθησε τα διάφορα εθνικόφρονα και μη κόμματα να εντείνουν την οργάνωση των συμμοριών τους.
Η δράση των κομματικών συμμοριών βρήκε το καταλληλότερο έδαφος κατά την περίοδο της γερμανικής και ιταλικής κατοχής, όπου και κορυφώθηκε σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα. Εκεί, τόσον οι εθνικόφρονες όσον και οι κομμουνιστές, καθώς και τα κάθε είδους παρακλάδια τους –καθώς και πολυποίκιλα αλλά κατακάθια– διέπρεψαν στις βιαιοπραγίες, το πλιάτσικο και τις δολοφονίες αντιφρονούντων και μη. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να αμφισβητήσει την ύπαρξη της ΟΠΛΑ (Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών) του ΚΚΕ ή τις διάφορες συμμορίες (όπως η Χ του Γεωργίου Γρίβα-«Διγενή») που αποτελούσαν το μακρύ χέρι των υπόλοιπων καθεστωτικών κομμάτων (φιλοβασιλικών ή μη); Σίγουρα όχι.
Η «μετα-εμφυλιακή» περίοδος σημαδεύτηκε από την κατ’ εξοχήν πρωτοκαθεδρία του κόμματος της ΕΡΕ (Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις), στην τραμπουκική δράση και τις δολοφονίες. Οι οργανωμένες συμμορίες στις οποίες πρωτοστατούσαν γνωστά ονόματα της μετέπειτα πολιτικής σκηνής (όπως ο Μιλτιάδης Έβερτ, που αργότερα έγινε και αρχηγός της ΝΔ) δεν δρούσαν μόνον στις μεγάλες πόλεις αλλά και στην ύπαιθρο. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η επιδρομή στην Βουλή, τον Ιούλιο του 1964, από 50 άτομα, η οποία οργανώθηκε από τον φιλοναζιστικό «Όμιλο Εθνικής Αναγεννήσεως» και τη φοιτητική ΕΚΟΦ (Εθνική Κοινωνική Οργάνωση Φοιτητών). Από ανάλογου χαρακτήρα οργανωμένους συμμορίτες της ΕΡΕ του Καραμανλή (πρεσβύτερου) δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης, στην Θεσσαλονίκη, τον Μάϊο του 1963.
Κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης πρωτοστάτησαν δύο βασικές δυνάμεις οργανωμένων κυκλωμάτων: της ΝΔ και του ΚΚΕ, με το ΠΑΣΟΚ να καταλαμβάνει σταδιακά προεξάρχουσα θέση και να δραστηριοποιείται σε όλων των ειδών τις εγκληματικές ενέργειες, από τα κυκλώματα και τα παρα-κυκλώματα της μίζας, της απάτης και της αρπαχτής, μέχρι και τις τραμπουκικές ομάδες που έδιναν το παρόν σε κάθε παρουσία των υψηλόβαθμων στελεχών του σε συγκεντρώσεις ή σε πορείες. Είναι πρόσφατη η χρήση έμμισθων χουλιγκάνων που εμφανίζονταν με τις σημαίες του Πασοκ στις πορείες για την επέτειο της εξέγερσης του 1973 και οι επακόλουθες συγκρούσεις. Τί να πρωτοθαυμάσει και τί να πρωτοθυμηθεί κάποιος: την υπόθεση Κοσκωτά, τον άκρατο πλουτισμό όλων των καθαρμάτων που επάνδρωσαν μία από τις μεγαλύτερες συμμορίες της εποχής, που ακόμα ακούει στο όνομα Πανελλήνιο Σοσιαληστρικό Κίνημα και ξεχύθηκαν σαν ακρίδες σε σιτοβολώνα; Την υπόθεση Μαντέλη; Τον Τσοχαντζόπουλο, που από ανέστιος τα πρώτα χρόνια της παρουσίας του στο Πασοκ απέκτησε σπιταρώνες και εκατομμύρια σε καταθέσεις; Όσο για την δράση των κυκλωμάτων, αρκεί να ανατρέξεις στην δίκη Κοσκωτά ή στη δίκη Τσοχαντζόπουλου και θα καταλάβεις.
Η δράση της ΟΝΝΕΔ, νεολαίας της ΝΔ, υπήρξε εκτεταμένη κατά την δεκαετία κυρίως του 1980 μέσω των οργανωμένων τραμπούκων της –που κατονομάζονταν ως Κένταυροι-Ρέηντζερς– των οποίων ο βραχίονας φτάνει ως τη δολοφονία του καθηγητή Τεμπονέρα στην Πάτρα. Δεν έχει σημασία να αναφερθούν τα ονόματα «διαπρεπών» πολιτικών που συνδέονταν με αυτές τις τραμπουκικές οργανώσεις και οι οποίοι τώρα είναι διασκορπισμένοι στα πολιτικά κόμματα του κυνοβουλίου. Άλλωστε, αν κάποιος ρίξει μια ματιά σε ντοκουμέντα των προηγούμενων δεκαετιών θα διαπιστώσει πως κάποιοι από τους οργανωτές αυτών των συμμοριών ή αυτουργοί των τραμπουκισμών ανήκουν στην συνομοταξία των βουλευτών, προέδρων βουλής ή αρχηγών κομμάτων (π.χ. Μεϊμαράκης, Καμμένος, Νικολόπουλος).
Στον τομέα των παράνομων κυκλωμάτων (συμμοριών), που αναδύονται μέσα από τον κομματικό μηχανισμό, ενεργότατη ήταν η κομμουνιστική αριστερά. Από την πρώτη στιγμή της νομιμοποιήσεώς του, το ΚΚΕ (γνωστό στα πρώτα χρόνια της «μεταπολίτευσης» και ως ΚΚΕ Εξωτερικού) δρούσε με τις οργανωμένες κομματικές του συμμορίες που υποτίθεται πως «προστάτευαν» τις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις του.
Μια σύντομη –και πάλι– αναφορά είναι αρκετή για να μην βυθιστούμε στην ζέχνουσα λάσπη. Η συγκρότηση των οργανωμένων ομάδων του ΚΚΕ, που δρούσαν σαν πολιτοφυλακή ή σαν συμμορίες φτάνουν μέχρι και τις ημέρες μας. Αρκεί να αναφέρουμε ενδεικτικά τις «Ταξιαρχίες Μαλάμη» και την δράση τους ιδιαίτερα το 1979, όπου σε άψογη συνεργασία με τα ΜΑΤ τσάκισαν το μπλοκ των αναρχοαυτόνομων κατά την πορεία του Πολυτεχνείου. Μετά, έχουμε τις παραμονές του Πολυτεχνείου 1995 που μαζί με τη νεολαία του Πασοκ προσπάθησαν να κτυπήσουν τους αναρχικούς μέσα στο Πολυτεχνείο και εκδιώχθηκαν κακήν κακώς. Το 1998, τα γνωστά και ως ΚΝΑΤ, περικύκλωσαν και ξυλοκόπησαν μπλοκ διαδηλωτών που αποτελούνταν από 137 άτομα κατά την πορεία του Πολυτεχνείου και πάλι και στη συνέχεια τους παρέδωσαν στα ΜΑΤ. Στις μαθητικές πορείες του 1999 σε αγαστή και πάλι συνεργασία και με τις πλάτες των ΜΑΤ ξυλοκοπούσαν μαθητές και αναρχικούς. Πρόσφατο και, επίσης, ανεπίδεκτο αμφιβολιών είναι το γεγονός της προστασίας της Βουλής από τους διαδηλωτές, στις 20 Οκτωβρίου του 2011 με επακόλουθο την επίθεση των ροπαλοφόρων-τραμπούκων του ΚΚΕ και τους άγριους ξυλοδαρμούς και λυντσαρίσματα όσων ξεμονάχιαζαν. Μετά τα ενδεικτικά από τα αναρίθμητα «περιστατικά», «τί έτι χρείαν έχομεν πειστηρίων»;
Από τα όσα εν συντομία αναφέρθηκαν, αποδεικνύεται πως κάθε κόμμα όχι μόνον χρησιμοποιεί εγκληματικές συμμορίες, αλλά συνιστά και μία εγκληματική οργάνωση. Δεν είναι, εξ άλλου, μόνον η κατασταλτική και τραμπουκική δράση η οποία αναφέρθηκε, δεν είναι τα διάφορα παρά-κυκλώματα που χρησιμοποιούνται για να εισπράττονται μίζες και να διαφθείρονται άτομα ή να προσεταιρίζονται μηχανισμούς (π.χ. ραδιόφωνα, τηλεοράσεις), αλλά τίθενται σε κίνηση οργανωμένοι σχηματισμοί που επισήμως απαγορεύονται, ώστε να φέρουν σε πέρας τους σκοπούς που έχουν θέσει οι κρατούντες τα συμφέροντα των οποίων έχουν αναλάβει κάθε φορά να διεκπεραιώσουν τα κόμματα. Διαπιστώνεται, χωρίς επιφυλάξεις, –και με πληθώρα πραγματικών γεγονότων– πως υπάρχει μία συνεχής πορεία των κομμάτων που είναι βουτηγμένη στο αίμα, τον τρόμο, την απάτη και την αρπαγή.
Με δεδομένο πως η σύνδεση των οργανώσεων αυτών με τα πολιτικά κόμματα είναι άρρηκτη, εύκολο είναι να κατανοηθεί πως οι εγκληματικές συμμορίες και οι εγκληματικές οργανώσεις έχουν ένα κοινό παρονομαστή: τα πολιτικά κόμματα. Όταν, μάλιστα, αυτά κυβερνούν, τότε εκτός από τις συνήθεις εγκληματικές συμμορίες που ονομάζονται σώματα και υπηρεσίες ασφαλείας και τις επικουρικές (για έκτακτες και σοβαρές καταστάσεις), όπως ο στρατός και οι ειδικές δυνάμεις, συγκροτούν πάντοτε συμμορίες μέσα από τις κομματικές νεολαίες, τα συνδικάτα και διάφορα σωματεία και ενώσεις. Αυτή η κατάσταση, που ξεκίνησε από την ίδρυση του εθνικού κράτους στον ελλαδικό χώρο, συνεχίστηκε αδιαλείπτως μέχρι και τις ημέρες μας, χωρίς κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα να έχει κάνει πίσω στο ελάχιστο σ’ αυτή την μεθοδολογία και πρακτική.
Το κυριότερο, πάντως, είναι πως όλα μαζί αποτελούν μια εγκληματική συμμορία, ένα διαρκές κύκλωμα που έχει ιδρύσει η εγκληματική συμμορία, που αποκαλείται κυριαρχία, με σκοπό να διεκπεραιώνονται οι υποθέσεις της τόσο εντός όσο και εκτός του ελλαδικού χώρου. Αυτές οι υποθέσεις έχουν σχέση με τους τρεις βασικούς τομείς: της κοινωνίας, της οικονομίας και της τεχνικής εξαπάτησης και καταστολής των ανθρώπων(πολιτικής), ενδυναμώνοντας και διαμορφώνοντας τις απαραίτητες, για κάθε περίοδο, συνθήκες, σκλαβιάς, αλλοτρίωσης, εξανδραποδισμού και εξαθλίωσης των πάντων.
Βεβαίως, αυτό το τελευταίο είναι που θα μπορούσε να ειπωθεί ευθύς εξ αρχής, σε αυτό το κείμενο. Όμως, εκτός από την γενικά διαπιστωμένη πραγματικότητα, χρήσιμο είναι να αναδεικνύεται, έστω και περιληπτικά, ο διαχρονικός ρόλος των κομμάτων στις παραμέτρους τού κυρίως ρόλου τους που είναι, επίσης, σημαντικές, μιας και αποτελούν συστατικά της δυνατότητας επιβολής τους. Πάντως, το κυριότερο και καθοριστικά επιβαρυντικό στοιχείο για όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως, είναι το ότι αποτελούν ένα οργανωμένο σύνολο που το κάθε ένα ξεχωριστά και όλα μαζί (όταν παραστεί ανάγκη) υπηρετούν την μεγαλύτερη και πλέον μακροβιότερη εγκληματική οργάνωση: την τάξη των κρατούντων.
Με πολύ απλά λόγια και για να προχωρήσουμε στη συνέχεια του κειμένου, όσο εγκληματική συμμορία είναι η Χρυσή Αυγή, άλλο τόσο εγκληματικές συμμορίες είναι και τα υπόλοιπα κόμματα. Εδώ, ισχύει η φράση: Γέννημα σου είμαι εξουσία και σου μοιάζω. Ακριβώς έτσι!
Όσο συνδέεται η Χρυσή Αυγή με τμήματα του οικονομικού και εξουσιαστικού κατεστημένου, άλλο τόσο και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό και έκταση (λόγω «προϋπηρεσίας») συνδέονται και τα υπόλοιπα κόμματα. Δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος που να έχει μία σχετική γνώση με το πώς ιδρύονται και αναδεικνύονται τα πολιτικά κόμματα που να πιστεύει πως αυτή η εκλογική και κοινοβουλευτική έκρηξη του 2012, που έφερε στη βουλή τόσο το κόμμα του Καμμένου, όσο και τα κόμματα της Χρυσής Αυγής και της ΔΗΜΑΡ, οφείλεται σε κάποια τυχαία γεγονότα.
Κανένα κόμμα δεν μπορεί να αναπτυχθεί εκλογικά και πολιτικά και να διεισδύσει στον κοινωνικό χώρο αν δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι δεσμοί με τμήματα του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου. Αυτό είναι μια απαραίτητη προϋπόθεση. Από εκεί και πέρα υπάρχουν και οι εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες που το «ανεβάζουν» ή το κατεβάζουν.
Η Χρυσή Αυγή, το σκανταλιάρικο αδελφάκι των υπολοίπων, εμφανίζεται σαν ατίθασο γιατί έτσι μπορεί και εκμεταλλεύεται την αδυναμία που έχουν τα υπόλοιπα κόμματα στο να συγκαλύψουν την σήψη τους. Όταν διαπιστώθηκε πως συνεχώς διεκδικούσε όλο και μεγαλύτερη μερίδα από την πίττα της εξουσίας, γεγονός που δεν ήταν προβλέψιμο εξ αρχής, τότε επιστρατεύτηκε το βενιζέλειο εφεύρημα του «συνταγματικού τόξου».
Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η «αποκατάσταση» της δημοκρατίας, γνωστή και ως «μεταπολίτευση», όφειλε να καθορίσει τους ρόλους σε όλους τους συντελεστές που θα επέτρεπαν στην απρόσκοπτη πορεία του συστήματος που θα οδηγούσε μέχρι τις ημέρες μας. Το πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί ήταν η νομιμοποίηση του ΚΚΕ και στις δύο τότε εκδοχές του («εσωτερικού» και «εξωτερικού»), μετά την διάσπαση του 1968. Επειδή τα εγκλήματα με τα οποία βαρυνόταν δεν υπέκειντο σε παραγραφή, διαμορφώθηκε ένα συνταγματικό πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο δεν μπορούσε να τεθεί εκτός νόμου κάποιο πολιτικό κόμμα και ιδιαίτερα εφ’ όσον βρίσκεται εντός του κοινοβουλίου.
Αυτή η κατοχύρωση αποσκοπούσε και στο κτύπημα της εκ δεξιών της δεξιάς καθεστωτικής δύναμης που εξακολουθούσε να είναι ισχυρή παρά την πτώση της δικτατορίας αλλά και στην εκπλήρωση του μακροχρόνιου πόθου του ΚΚΕ να συμμετέχει μόνιμα, σταθερά και ενεργά στις εξουσιαστικές καταστάσεις, χαλιναγωγώντας τις όποιες διαθέσεις υπήρχαν στον κόσμο που τον ακολουθούσε και οι οποίες θα μπορούσαν να εκδηλωθούν σαν αποτέλεσμα της ψευδεπίγραφης ιδεολογίας που καμωνόταν πως ήταν ο καθ’ αυτό εκφραστής. Το κτύπημα των «άκρων» μέσω της γελοιότητας του αριστεροχουντισμού ήταν στην ουσιαστική της πλευρά η χρησιμοποίηση του ΚΚΕ για να καταστείλει τις εξ αριστερών εξωκομματικές οργανώσεις, που την εποχή εκείνη αποτελούσαν μία αρκετά υπολογίσιμη δύναμη. Άλλωστε, η εξουσία δεν μπορούσε να ξεχάσει τον σημαντικό ρόλο που έπαιξε η λεγόμενη άκρα αριστερά για την εξέγερση του Νοεμβρίου 1973. Τα προνόμια που παραχωρήθηκαν, ιδιαίτερα στο ΚΚΕ, αντισταθμίστηκαν όχι μόνο με την πλήρη ενσωμάτωση του στο σύστημα, αλλά και με την συνεχή κατασταλτική και τραμπουκική παρουσία των ταγμάτων εφόδου του, τόσο κατά τις διάφορες κινητοποιήσεις όσο και κατά τις επετείους για την εξέγερση του 1973.
Από το 1973 και την μετέπειτα νομιμοποίηση των δύο ΚΚΕ κύλησε άφθονο νερό στο αυλάκι. Τα σχέδια για την ενοποίηση της κυριαρχίας προχώρησαν, ιδιαίτερα από το 1989 και μετά, με πολύ ταχείς ρυθμούς. Το κύριο σώμα του πολιτικού κατεστημένου, με πρώτη την αριστερά, κομμουνιστική και μη, έτρεξε να καταλάβει θέσεις και να τις αναβαθμίσει για τις νέες συνθήκες που άρχισαν να διαμορφώνονται. Το «βρώμικο» 1989 είναι τρανή απόδειξη.
Στην πορεία, όμως, αυτών των αναδιαρθρώσεων και ανακατατάξεων, τα πράγματα δεν είναι ομαλά ούτε είναι δυνατόν να καλύψουν με επάρκεια τα συμφέροντα και τις απαιτήσεις όλων των μερίδων της εξουσίας. Τα «Μακεδονικά», τα «Κυπριακά», τα ιστορικά δεδομένα και γεγονότα μπαίνουν στο τραπέζι του διαπραγματευτικού κύκλου, στον οποίο καλούνται να συμμετάσχουν, ως κομπάρσοι, οι κάτοικοι του ελλαδικού χώρου. Το γλωσσικό ζήτημα, το μεταναστευτικό και διάφορες έννοιες όπως πατρίδα, έθνος, παράδοση, ιστορία, φυλή κλπ. χρησιμοποιούνται κατά κόρον προκειμένου να γίνει εκλογικός προσεταιρισμός ανθρώπων. Εδώ χρειάζεται να επισημάνουμε, πως όλα αυτά τα θέματα και τα ζητήματα δεν είναι δευτερευούσης φύσεως, ούτε πως θα πρέπει να πεταχτούν σε κάποιο καλάθι αχρήστων. Απλά, η χρησιμοποίησή τους, με αναθεωρήσεις, αλλαγές, τροποποιήσεις και οι φανατικές προσεγγίσεις συγκαλύπτουν πολλά από τα δεδομένα και αποπροσανατολίζουν τον κόσμο.
Σ’ αυτό το αλληλοδιαπλεκόμενο πλαίσιο εντάσσεται και η προώθηση του κόμματος της Χρυσής Αυγής από ένα τμήμα της τάξης των κρατούντων. Η κοινωνική, πολιτική και οικονομική συγκυρία αναμφισβήτητα ευνόησε την άνοδό της, κάτι που ξεπέρασε τις προσδοκίες ακόμα και των πλέον πιστών υποστηρικτών της. Οι υπόλοιποι διαπίστωσαν πολύ σύντομα πως –μετά τα εκλογικά αποτελέσματα του Ιουνίου 2012– εκτός από τα γκάλλοπ, στα οποία οι εξουσιαστές δίνουν ιδιαίτερη προσοχή, υπήρχε (τουλάχιστον αυτό δείχνουν τα δεδομένα μέχρι το βράδυ που συνέβη το γεγονός στο Κερατσίνι) μία έντονη μετακίνηση τμημάτων της κοινωνίας προς αυτό το κόμμα.
Αυτός είναι ο ένας λόγος για τον οποίο ανησυχούν ιδιαίτερα και που με απλά λόγια λέγεται ψηφαλάκια. Θα μου πείτε τώρα έχουν κάποιο λόγο οι ψήφοι σ’ αυτό το σύστημα; Για εμάς ως αναρχικούς σαφέστατα και δεν έχουν καμμία ιδιαίτερη βαρύτητα οι ψήφοι και τα γκάλλοπ. Άλλωστε, εδώ και περισσότερο από εκατόν εξήντα χρόνια διαπιστώνεται πως οι ψήφοι επ’ ουδενί οδηγούν προς μία απελευθερωτική κατεύθυνση. Έχουν, όμως, σημασία για το σύστημα που χρησιμοποιούν οι κρατούντες προκειμένου να εξαπατήσουν τους σκλάβους της εποχής μας κάνοντας τους να πιστεύουν πως έχουν δικαιώματα, πως συμμετέχουν στα όσα γίνονται, ενώ στην πραγματικότητα απλώς εφαρμόζουν τα όσα τους ορίζουν οι θεσμοί και οι μηχανισμοί και όσοι πίσω από αυτούς πραγματικά καθορίζουν την ζωή τους. Βοηθούν, με απλά λόγια , στο να διατηρούν τις ψευδαισθήσεις τους οι σκλαβωμένοι, αλλά και να γίνονται αποδεκτοί οι σχεδιασμοί των κρατούντων. Όποτε τα εκλογικά αποτελέσματα δεν τους διευκολύνουν στα σχέδιά τους τότε, ακολουθούν διάφορες «παρακαμπτήριες» με διάφορα προσχήματα. Αν πάμε και λίγο μακρυά θα διαπιστώσουμε ότι μετά την «αραβική άνοιξη» έγιναν εκλογές στην Αίγυπτο. Το αποτέλεσμα δεν άρεσε σε κάποια κομμάτια της παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας. Οπότε, κατέβηκε ο στρατός και σφαγιάστηκε το σύμπαν. Αλλά μήπως το ίδιο δεν έχει γίνει κατά κόρον στον ελλαδικό χώρο, όταν με τα «κουκιά» δεν μπορούσαν να εξυπηρετηθούν τα βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα σχέδια της εξουσίας; Μπορεί, για παράδειγμα, να ξεχαστεί πως προδικτατορικά η Ένωση Κέντρου του Παπανδρέου διαλύθηκε παρά το συντριπτικό υπέρ της εκλογικό αποτέλεσμα;
«Μα», θα πει κάποιος, «χρειαζόταν να χρησιμοποιηθεί το κόμμα της Χρυσής Αυγής για να περάσουν ολοκληρωτικοί σχεδιασμοί; Εσείς ισχυρίζεσθε ότι δεν έχουν σχέση οι ψήφοι και η γνώμη του πληθυσμού». Η απάντηση είναι βγαλμένη μέσα από την ίδια την πραγματικότητα. Όλα όσα σχεδιάζονται θα γίνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Είναι, όμως, άλλο πράγμα να στηρίζονται στην τυπική ισχύ του κρατικού μηχανισμού και των νόμων και άλλο να υπάρχει και η συναίνεση ενός κοινωνικού κομματιού. Αλλοιώς, για παράδειγμα, βγαίνει στους δρόμους και τίθεται σε εφαρμογή η χρήση μιας ομάδας ΔΕΛΤΑ με βάση μία αόριστη «ανάγκη αντιμετώπισης του εγκλήματος» κι αλλοιώς είναι να έχει και τις επευφημίες των καταστηματαρχών της οδού Σκουφά και του Κολωνακίου που τους σπάστηκαν τα μαγαζιά.
Οι τελείως ολοκληρωτικού τύπου μέθοδοι που χρησιμοποιούνται προκειμένου να περιορισθεί το κόμμα της Χρυσής Αυγής, δεν είναι καταστάσεις οι οποίες θα πρέπει να προσπερνώνται με αδιαφορία ή επιπολαιότητα. Δεν θα χρησιμοποιήσω παραδείγματα, αφού κάθε νοήμων μπορεί να αντιληφθεί που είναι δυνατόν να οδηγήσουν τα όσα γράφονται, διαδίδονται ή δημοσιοποιούνται μέσα από τα τηλεοπτικά κανάλια, τα ραδιόφωνα και τα διαδικτυακά μπλογκ. Ο Οργουελικός χαρακτήρας κυριαρχεί σε τέτοιο βαθμό, όπου το ψέμα και το πραγματικό χάνονται προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των κρατούντων σε έναν ενδοεξουσιαστικό πόλεμο, όπου οι αναρχικοί δεν έχουμε κανένα λόγο να συμμετάσχουμε.
Θα θυμίσω, ότι στο παρελθόν οι αναρχικοί είχαμε αντιμετωπίσει την ίδια συστράτευση των δυνάμεων της εξουσίας εναντίον μας (εννοείται και των χρυσαυγητών) προκειμένου σε μία δύσκολη και μεταβατική περίοδο που διένυε η εξουσία, να καταπνιγεί αλλά και να λασπολογηθεί το εξεγερτικό πνεύμα, που αναδείχτηκε μέσα από την Εξέγερση του 1995.
Ο ολοκληρωτισμός που υπήρξε τότε, αναδεικνύεται και τώρα. Όταν οι ανάγκες των κυρίαρχων δυνάμεων του συστήματος το επιβάλλουν, τότε οι μάσκες πέφτουν και εμφανίζεται το προσωπείο των αδίστακτων εξουσιαστών, που συνήθως καλύπτεται μέσα από τις κοινοβουλευτικές φιοριτούρες.
Το εφεύρημα του «συνταγματικού τόξου» είναι η βάση πάνω στην οποία θα μπουν τα θεμέλια του μεταμνημονιακού καθεστώτος στον Ελλαδικό χώρο, στη γραμμή που επιτάσσει η ενοποιημένη κυριαρχίας. Ήδη η διαπραγμάτευση των κανόνων που θα υπάρξουν φτάνει μέχρι και στην αναθεώρηση του συντάγματος το οποίο απαγορεύει (λόγω ΚΚΕ, όπως ήδη αναφέραμε), το να τεθεί εκτός νόμου ένα κοινοβουλευτικό κόμμα. Αυτές οι σκληρές διαπραγματεύσεις έχουν σχέση και με την διατύπωση του Χρύσανθου Λαζαρίδη πως και ο Σύριζα είναι εκτός «Συνταγματικού τόξου». Αυτό σημαίνει περισσότερα εχέγγυα συμμόρφωσης. Ας το λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν τους οι όποιοι συνοδοιπόροι ή υποστηρικτές από τον λεγόμενο χώρο.
Ας μην λησμονούμε ούτε στιγμή πως ως αναρχικοί ήμασταν ανέκαθεν και θα παραμείνουμε εσαεί εκτός οποιουδήποτε «συνταγματικού τόξου».
Μέσω της επίθεσης στο κόμμα της Χρυσής Αυγής, όμως, παίζεται και στήνεται όλο το πλαίσιο των εξουσιαστικών σχεδιασμών, από-ενοχοποιούνται τα υπόλοιπα κόμματα από τις διαρκείς εγκληματικές τους ενέργειες και οι μερίδες της κυριαρχίας, των οποίων τα συμφέρονται θέλει να εξυπηρετήσει μπαίνουν στην γωνία.
Ήδη, με αφορμή διάφορες κινήσεις της, άνοιξε ο δρόμος σε μια σειρά απαγορεύσεων, όπως συγκεντρώσεων σε πλατείες ακόμα και σε ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. Επανέρχεται η πρακτική της συλλογικής ευθύνης, έντυπα που κυκλοφορούν κανονικά θεωρούνται στοιχεία που πιστοποιούν μία εγκληματική πράξη, ή συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, τηλεφωνικά και άλλου είδους απόρρητα αίρονται (όχι πως αυτό δεν γινόταν και δεν συνεχίζει να γίνεται διαρκώς και ανεπίσημα όποτε η εξουσία θεωρεί κάτι τέτοιο αναγκαίο, απλά οι διαδικασίες βαίνουν προς απλοποίηση και καθιέρωση).
Είναι φανερό, πως το να τεθεί εκτός νόμου το κόμμα της Χρυσής Αυγής είναι αντίθετο με το σύνταγμά τους. Το να καταδικαστούν κάποια από τα στελέχη ή τους βουλευτές της για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση ανοίγει το δρόμο για συνταγματική μεταρρύθμιση. Η υπέρβαση των ορίων του συντάγματός τους έχει πρακτικά γίνει. Προηγούμενα με την ψήφιση των μνημονίων τώρα με αφορμή την Χρυσή Αυγή σε ακόμη πιο διευρυμένη βάση.
Αυτό που ανησυχεί τον Τσίπρα και τον κάνει να αρνείται στο να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή αυτήν την στιγμή είναι πως οι διαπραγματεύσεις –για τους μετα-μνημονιακούς όρους με βάση τους οποίους θα συμπορευτούν οι υπάλληλοι της ενοποιημένης ευρωπαϊκής κυριαρχίας στον ελλαδικό χώρο, δηλαδή τα κόμματα του «συνταγματικού τόξου»– δεν έχουν καταλήξει σε κοινή αποδοχή και όπως δείχνουν τα πράγματα αναμένεται να είναι σκληρές και υπόγειες. Για να μπει για τα καλά ο Σύριζα στο «συνταγματικό τόξο» θα υπάρξουν κι άλλες εξελίξεις. Γι’ αυτό καλά θα κάνουν όσοι επιχαίρουν στα φανερά ή στα κρυφά για τις, όποιας μορφής, διώξεις ή «διώξεις» κατά του κόμματος της Χρυσής Αυγής να είναι, τουλάχιστον, επιφυλακτικοί. Ήδη καθιερώνονται οι πλέον απεχθείς κατασταλτικές πρακτικές κι αυτό είναι το σημείο που έχει μεγάλη σημασία.
Όσοι αντιλαμβάνονται την σημασία της αναρχικής θέσης και στάσης παραμένουν αμετακίνητοι μπροστά σε τέτοιες καταστάσεις, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους ότι τα όσα υποτίθεται πως πλήττουν μόνον το κόμμα της Χρυσής Αυγής έχουν χρησιμοποιηθεί και θα ξαναχρησιμοποιηθούν (με τρόπο που ενδεχομένως δεν θα αφήνει περιθώρια αντιμετώπισής τους) με το παραπάνω εναντίον του αναρχικού αγώνα. Τότε είναι που θα γίνει φανερό πως ο ολοκληρωτισμός που στήνεται είναι πολύ χειρότερος από τον «φασισμό» που υποτίθεται που πολεμά το «συνταγματικό τόξο».Η κατανόηση του γίγνεσθαι έχει, επομένως, μεγάλη σημασία ώστε να αποφεύγεται η ρίψη νερού στα αυλάκια της εξουσίας στο όνομα του αντιφασισμού και στο «πνεύμα» του φανατισμού.

Κατάλαβες μαλάκα;

Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες
(ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ) και έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών μεγάλα ελληνικά πολυκαταστήματα
… … Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα που
διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην ελληνική αγορά…

Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες;
… Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου.
Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το

Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;
… Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το
κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε
ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο.

Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα
ανταλλάσσοντας τον πλούτο σου, τον ιδρώτα σου, με αέρα;

Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την… “ελεύθερη αγορά”;
… Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα
μεγαλομπακάλικα τής Γερμανίας.

Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον
ωκεανό με τα σκυλόψαρα, που έχουν τους δικούς τους κανόνες… διατροφής.

Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους “μη νόμιμους μετανάστες” τόσο πολύ
οι εκλεγμένοι «αλήτες» μας;
… Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι’ εμάς δυστυχισμένους.

Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου;
… Γιατί αυτή είναι η καλύτερη γωνιά στον κόσμο – το καλύτερο οικόπεδο –
και την κοστολογούν μόλις 300 δις συμπεριλαμβανομένων και των…

Κατάλαβες τώρα γιατί αλλάζουν το ονοματάκι στην Εθνική σου Οδό;
… Θέλεις 20 ευρώ πλέον για να πας από Αθήνα στη Θεσσαλονίκη
χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, ενώ ήταν υποχρέωση τού κράτους να την κατασκευάσει και όχι να την ξεπουλήσουν στον κάθε “όμορφο” που παριστάνει τον… εργολάβο.

Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα… χαζοκούτια;
… Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια των… σίριαλς. Για να σε
πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό
πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια
θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων “τίποτα”, με καμιά ειδικότητα, στον

Κατάλαβες τώρα γιατί σ’ έδιωξαν από το χωριό και από τη γη σου, δίνοντάς σου
μια θέση στο… “δημόσιο”;
… Για να τα δώσουν δωρεάν στους νέους… “εποίκους”.

Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ ο
παππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα… 70 του;
… Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές.
Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και
γι’ αυτό προωθούν την… υπογεννητικότητα.

Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;
… Επειδή αυτός δεν θέλει ν’ ανήκει στον θίασο των 300 που προδιαγράφουν οι
κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της
παγκοσμιοποίησης μαζί με τις “άγιες οικογένειες” του τόπου.
Έτσι, στο θέατρο που λέγεται… Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν
από τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν
είναι… θεατρίνοι.

Το παραπάνω κείμενο δεν ειναι δικό μου. Δεν ξέρω τον εμπνευστή του δυστυχώς.Αν βρείτε το παραπάνω κείμενο ενδιαφέρον και πραγματικό,
παρακαλείσθε να το προωθήσετε.
Στις μέρες που ζούμε η ενημέρωση είναι μια μορφή αντίστασης που μας
την προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία την οποία και χρησιμοποιούν κατά κόρον οι
εξωθεσμικές δυνάμεις που δρουν πάντα στο… σκοτάδι.


Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour

Lets STOP Child Labour





































Mr. President, today I am speaking in mame of myself and of all the people
who are suffering in today, there are still people dying of hunger
who want to work to survive, but their voice was not heard
get off into the street and see, people have become like animals
see the police with batons, takatak they don’t care
since there is no one telling him to stop
even the law of the constitution, put it in water and drink it.
Every day I hear of invented process, in spite of the servants of the state know
I see the snake that strikes women in headscarves
you accept it for your daughter?
You know these are words that make your eyes weep
as a father does not want to hurt her children
then this is a message from one of your children
who is telling of his suffering
we are living like dogs
half of the people living in filth
and drank from a cup of suffering

Mr. President your people is dead
many people eat from garbage
and you see what is happening in the country
misery everywhere and people who have not found a place to sleep
I am speaking in name of the people who are suffering and were put under the feet

Mr President, you told me to speak without fear
But I know that eventually I will take just slaps
I see too much injustice and so I decided to send this message even though the people told me that my end is death






Κάποια μέρα θα ξυπνήσεις
κι όλα γύρω σου θα’ χουν αλλάξει
Τα μαύρα πουλιά που σε φόβιζαν
θα ‘χουν πετάξει μακριά
Ο ήλιος θα λάμπει ολόλαμπρος
εκεί που πρωτύτερα
έβλεπες μόνο σκοτάδι
Οι άνθρωποι γύρω σου γελαστοί,
Κάποια μέρα θα ξυπνήσεις
κι η ζωή θα χαμογελάει
Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο
από λύκος σύντροφος θα ‘χει γίνει
Η δουλειά από αγγαρεία
σε δημιουργία θα ‘χει αλλάξει
Τα σπαθιά θα ‘χουν γίνει
για το θερισμό δρεπάνια
που λέει και το τραγούδι
Κάποια μέρα θα ξυπνήσεις …;
Όμως, τώρα, κοιμάσαι!
Κοιμάσαι κι ονειρεύεσαι
πως κάποια μέρα θα ξυπνήσεις
και θα δεις γύρω σου
όσα θαυμαστά
σου εξιστόρησα πρωτύτερα
Σύντροφε, θα στο πω
έξω από τα δόντια :
Πρέπει να ξυπνήσεις!
Μη νομίσεις πως σε βρίζω,
πως θέλω τον έξυπνο
αυτόν που όλα τα ξέρει,
τον αλαζόνα
που τους άλλους περιφρονεί,
όπως τόσοι καλοθελητές,
(δήθεν φίλοι σου)
θα βρεθούν να σου πούνε.
Τούτα τα λόγια
μ’ αγάπη και σπαραγμό
βγαίνουν απ’ την καρδιά μου
Σύντροφε, θα στο πω
έξω απ’ τα δόντια :
Αν δεν ξυπνήσεις τώρα,
η ζωή σου δε θ’ αλλάξει.
Τα μαύρα πουλιά
δε θα πετάξουν μακριά,
το σκοτάδι θα γίνει πιο πηχτό
κι ο άνθρωπος
λύκος για τον άνθρωπο θα παραμείνει.
Το όνειρο (ή το «όραμα»)
δεν είναι κάτι άυλο
είναι μια χειροπιαστή
Αν δεν την πιάσεις απ’ τα μαλλιά
σήμερα κιόλας
για να την αλλάξεις
θα συνεχίσεις μόνο,
να την ονειρεύεσαι αλλαγμένη
κι αυτή θα σου βγάζει τη γλώσσα,
βάλτο καλά στο μυαλό σου :
για να «ξυπνήσεις μια μέρα»
πρέπει, σήμερα κιόλας,
να ξυπνήσειs