ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΣ – DOUBT

ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΣ

Τα νερά σηκώνονται και αφρίζουν

τα κορμιά λυγίζουν

μέσα στους βράχους,μέσα στη χλόη

η αγωνία με τρώει.

Βουιτό είναι αυτό ή τάχα τραγούδια

τσουκνίδες ή τάχα λουλούδια;

Όλα μοιάζουν με παραμύθι

πόθους σφαλίζουν τα στήθη.

Βρώμα ή άρωμα αναδύνει

κατάρα ή τύχη ξεχύνει

και να καπνίζει

πηδά φωτιά απ’ την πάχνη

δηλητήριο χύνεται απ’την αράχνη

και μια πληγή αναβλύζει.

Παρουσία λαμπερή απλώνεται

μα στο στενό του πειρασμού στριμώχνεται.

Χρυσός στην άμμο σκορπίζεται

και το ιδανικό φλογίζεται.

DOUBT

The waters are raised and foam

the bodies bend

into the rocks, in the grass

the distress eat me.

Is burr this or maybe songs

nettles or maybe flowers?

All resemble with fairy tale

desires lock up in the breasts.

Stink or perfume emanate

curse or chance flush

and it smokes

it jumps fire from the rime

poison it is poured by the spider

and a wound goushing.

Presence bright unfolds

but in thenarrow of the temptation squeeze in.

Gold in the sand is scattered

and the ideal flame.

Advertisements

Posted on October 8, 2013, in POEMS. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: