ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ – VISIONARIES

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ

Βουνά, λαγκάδια

που θυμίζουνε πολύτιμα πετράδια,

πίσω με δίνουν

σε πάγο την αγάπη αφήνουν,

τη ράχη μου φίδια τη ζώνουν

σε μίσος διάδρομο απλώνουν.

Τα φτερά δες

μοιάζουν σκέψεις καυτές

στο φως του αέρα

στη θύμιση πέρα.

και να βραχάκια

αργά σαλεύουν

και τα ρυάκια

χωρίς ρυθμό χορεύουν.

Και να φωνάζουν

με μίσος κυττάζουν

στη χλόη γκονάρια

και γύρω σκόρπια τομάρια.

VISIONARIES

Mountains, plains

that remind precious gems,

they give me behind

in ice the love leave,

my ridge snakes wrap around

in hate corridor they stretch out.

The feathers look

resemble thoughts boiling hot

in the light of air

in the recollection beyond.

and the little rocks

late badge

and the streams

without rythm dance.

And they shout

with hate look

in the grass stones

and around scattered dead bodies

Advertisements

Posted on August 7, 2013, in POEMS. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: