Do not stand – Μη στέκεσαι

Do not stand

Μη στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις.
Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.
Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.
Είμαι  λάμψη διαμαντιών στο χιόνι.
Είμαι το φως του ήλιου στο ωριμασμένο σιτάρι.
Είμαι η ευγενής βροχή του φθινοπώρου.
Όταν ξυπνάς το πρωί βιαστικά
είμαι η γρήγορη απογείωση  του κυκλικού πετάγματος των  ήρεμων πουλιών.
Είμαι το μαλακό αστέρι που λάμπει τη νύχτα.
Μη στέκεσαι  στον τάφο μου και κλαίς.
Δεν είμαι εκεί
Δεν έχω  πεθάνει.

Μη στέκεσαι

Do not stand at my grave and weap.
I am not there. I do not sleep.
I am a thousand winds that blow.
I am the diamond glints on snow.
I am the sunlight on ripened grain.
I am the gentle autumn rain.
When you awaken in the morning’s rush
I am the swift uplifting rush of quiet birds of circling flight.
I am the soft star that shine at night.
Do not stand at my grave and cry.
I am not there
I did not die.


Posted on July 22, 2013, in POEMS. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s

%d bloggers like this: