Η ΝΕΡΟΛΑΚΚΟΥΒΑ – THE WATERHOLE

Η ΝΕΡΟΛΑΚΚΟΥΒΑ

Η νερολακκούβα αντανακλούσε

περίεργη ηρεμία.

Στην ώρα της δύσης

το γαλήνιο σούροπο

ξεπερνά κάθε κατανόηση.

Ο  χωρισμός αφόρητος

βάζει την ψυχή

σε ασανσέρ που συνεχώς

ανεβο-κατεβαίνει.

Η νερολακκουβα χαμήλωνε

τον κόμπο της καρδιάς.

Αναβλύζει η γη δραστηριότητα

μα αυτος σημειώνει το “τιποτε”.

Η αυτοεπίγνωση ανήφορος

έξαρση συμπόνοιας,

πτυχή παραφροσύμης.

Η νερολακκούβα ξεράθηκε

έγινε  ανώμαλο έδαφος

σημείωσε τη συνεχή

αιώνια μεταμόρφωση.

THE WATERHOLE

The waterhole it reflected

curious calm.

In the hour of twilight

the serene dusk

exceeds each comprehension.

The separation unbearable

puts the soul

in elevator that continuously

goes up and down.

The waterhole make lower

the knot of the heart.

 The ground spurt activity

but he marks  the“nothing”.

The selfawereness uphill road

elation of sympathy,

aspect insanity.

The waterhole dried out

became irregular ground

marked the continuous

eternal metamorphosis.

Advertisements

Posted on June 10, 2013, in POEMS. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: