ΑΙΩΝΙΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΗ – ETERNAL ENIGMATIC

ΑΙΩΝΙΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΗ

Σαν γύρισα πίσω σκέφτηκα

ο ήχος της μουσικής με παρέσυρε

πέρα απ’ τους τοίχους

που είναι ανάμεσα μας

μέσα στους δρόμους

τους βυθισμένους σε τρομακτικούς εφιάλτες.

Και σύ χάνεσαι μέσα στο χρόνο

αιώνια αινιγματική,

δίνοντας μου σαν ανάμνηση

εκείνο το πρώτο το χαμογελό σου

που ποτέ δεν θα με κάνει

να καταλάβω αν ήρθες,

αν έφυγες ή αν σε πήρανε

απο κοντά μου.

ETERNAL ENIGMATIC

 When I turned back  I thought

the sound of music drifted me

beyond from the walls

that is between  us

into the streets

sunk in scary nightmares.

And  you are lost into the  time

eternak enigmatic

giving me as recollection

that your first smile

that never will not make me

to understand if you came,

if you left or if they took you

far of me

bwwoman005203vipics.jpg
Advertisements

Posted on June 4, 2013, in POEMS. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: